Ik ben zo blij, ik kan weer patat eten

Na 3 jaar weer patatjes

Drie jaar geleden besloot ik om mijn dieet om te gooien. Ik ging stap voor stap op basis van kennis over Hashimoto experimenteren met voeding. En een van de dingen waar ik achter kwam is dat ik enorm reageerde op aardappel. Aardappel? Really?!

Dus ik besloot om aardappels voorlopig te laten staan. Geen gekookte aardappels meer, geen krieltjes, geen aardappels uit de oven, geen chips en geen patat...

Al snel begon ik me beter te voelen. Ik kreeg meer energie, minder last van mijn darmen, mijn hoofdpijnen zakten weg en ik begon eindelijk af te vallen. En die stijgende lijn is zich eigenlijk blijven voortzetten in de afgelopen 3 jaar.

Afgelopen zomer voelde ik me zo goed, dat ik voelde dat het tijd was om herintroducties te proberen. Het idee is namelijk dat sommige ingredienten je darmwand irriteren, wat voor een hoop klachten kan zorgen (zie pagina basiskennis voor meer uitleg). Als je die voor lange tijd vermijd kunnen je darmen zich herstellen. Zelfs tot zo'n punt dat ze later die ingredienten wel weer kunnen verdragen (al zul je altijd wel een beetje in de gaten moeten houden). Zelf had ik dit tot nu toe alleen gehoord als theorie, maar het was tijd om het voor mezelf te ervaren.

En ik begon natuurlijk met patatjes. Want hoe culinair ik me soms ook wil voordoen, die had ik het meeste gemist. En waarempel, na drie dagen wachten bleef een negatieve reactie uit. Juichend kwam ik van de wc af, haha. Dus het was tijd voor een tweede frietje, en een derde. En ook maar eens wat chips proberen. Alles helemaal goed. Zo, zo fijn.

Niet alleen omdat ik weer lekker patat kan eten nu, en niet alleen omdat dat uit eten gaan nu bijvoorbeeld veel gemakkelijker maakt. Maar vooral omdat het een teken is dat mijn aanpak werkt voor mij.

Gun jezelf het experiment

Beginnen aan je eigen voedingsexperiment is niet makkelijk. Daarom deel ik ook graag mijn ervaring. Om te laten zien hoeveel impact het kan hebben, dat aangepast eten nog steeds heel lekker, leuk en makkelijk kan zijn en nu dus ook dat het niet voor altijd hoeft te zijn.

Wil je meer weten over Hashimoto en de rol van voeding, of zoek je inspiratie voor lekkere recepten? Bekijk hier mijn Hashimoto-basisinformatie en neem een kijkje bij mijn recepten. Er zijn echt zoveel opties waar je wel van kunt genieten.

Hoe kan het dat je sommige dingen later wél weer verdraagt?

Een voedselgevoeligheid is niet altijd een vaststaand gegeven. In tegenstelling tot bijvoorbeeld coeliakie of een echte voedselallergie kan een gevoelige reactie op voeding in de loop van de tijd veranderen. Je kunt een voedingsmiddel in een bepaalde periode slecht verdragen en er later veel minder of helemaal niet meer op reageren.

Een mogelijke verklaring is dat de toestand van je darmen verandert. Ontsteking of beschadiging van het darmslijmvlies kan tijdelijk invloed hebben op de darmbarrière, de productie van verteringsenzymen, de opname van voedingsstoffen en de manier waarop het zenuwstelsel signalen uit de darmen verwerkt. Als die functies herstellen, kan ook je tolerantie voor bepaalde voeding toenemen.

Dat dit daadwerkelijk kan gebeuren, weten we onder andere van secundaire lactose-intolerantie. Wanneer het slijmvlies van de dunne darm beschadigd of ontstoken is, kan het tijdelijk minder van het enzym lactase produceren. Na herstel van de darmwand kunnen mensen lactose vaak weer beter verdragen. Dit wordt beschreven in een wetenschappelijke overzichtsstudie over lactose-intolerantie en door het American College of Gastroenterology.

Voor andere voedselgevoeligheden — en specifiek voor aardappel — is veel minder duidelijk onderzocht hoe dit precies werkt. Wel weten we dat ontsteking invloed kan hebben op de vertering, opname en barrièrefunctie van de darm en dat een deel van deze veranderingen omkeerbaar kan zijn (Kiliaan et al., 2010). Ook zijn bij mensen met Hashimoto in enkele onderzoeken verschillen gevonden in het darmmicrobioom en in markers die samenhangen met de darmbarrière (Cayres et al., 2021).

Ik kan dus niet bewijzen dat het bij mij precies zo is gegaan. Misschien is mijn darmfunctie verbeterd, misschien is mijn algehele gevoeligheid afgenomen of spelen er meerdere veranderingen tegelijk mee. Maar mijn ervaring past wel bij wat we biologisch weten: niet-allergische voedselreacties hoeven niet voor altijd hetzelfde te blijven.

Daarom vind ik herintroduceren zo belangrijk. Niet alleen om te ontdekken waar je op reageert, maar ook om na verloop van tijd te onderzoeken of iets wat eerder niet ging inmiddels weer wél kan.

P.S. Mocht je nu twijfelen, of ergens in vastlopen: voel je vrij om het me te laten weten. Ik denk graag mee of stuur je in de goede richting!